Od 10 maja Muzeum Miasta Pabianic prezentuje wystawę poświęconą geograficznej, historycznej i społecznej osi Pabianic jaką jest nieodmiennie od 180 lat Ulica Zamkowa. Ulica dość długa, choć przecież nie najdłuższa w mieście. Ale nie ma w całych Pabianicach drugiej ulicy tak bliskiej miastu, ulicy tak oczywistej dla tego miasta jak szyld dla sklepu, ulicy tak niepowtarzalnej.
Pabianice miasto o rodowodzie średniowiecznym przez stulecia miało charakter rolniczo-rzemieślniczy. Punktem przełomowym w rozwoju miasta był dekret namiestnika Królestwa Polskiego wydany we wrześniu 1820 roku, wyznaczający kilkanaście miast rządowych do rzędu miast fabrycznych, objętych planem kolonizacji przemysłowej. Jednym z miast ujętych tym programem były Pabianice.
W 1824 r. dokonano regulacji miasta. Nową osadę wytyczono na lewym brzegu rzeki Dobrzynki. Powstało Nowe Miasto jako osada fabryczna rozplanowana wzdłuż trzech równoległych do rzeki ulic z poprzeczną osią tzw. Traktu fabrycznego, późniejszej ulicy Zamkowej, która z czasem stała się głównym traktem w dalszym rozwoju przestrzennym miasta.
Przez 180 lat na ulicy Zamkowej wykształcił się charakterystyczny zespół budowli z XIX i XX w. Historia ta daje się bez trudu dziś jeszcze odczytać w jego architekturze. Jest to historia domu tkacza rękodzielnika, fabryki, pałacu fabrykanckiego, kantoru jak i kamienic czynszowych. Wszystkie są one dokumentami minionej epoki i wszystkie pomagają w jej rozumieniu i poznaniu.
Dziś ulica Zamkowa, główna arteria Pabianic, ruchliwa, zatłoczona z wstawkami współczesnej architektury, może sprawiać wrażenie „ulicy bez historii". Przedstawione na wystawie dawne fotografie z ulicy Zamkowej odkrywają, że tę historię miała i to pasjonującą.
Przez 180 lat Zamkowa zmieniała się i rosła razem z miastem. W przestrzeni tej ulicy koncentrowało się życie Pabianic. Proces ten trwa nadal. Wystawa „Ulica Zamkowa w Pabianicach" opracowana przez Muzeum Miasta Pabianic eksponowana jest w budynku straży pożarnej przy ul. Kilińskiego 4 od 10 do 30 maja 2004 r.
|
